Οι αυξημένες παραιτήσεις στελεχών και η μειωμένη προσέλευση νέων στις στρατιωτικές σχολές διαμορφώνουν πλέον μια συνδυαστική κρίση στελέχωσης στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Ο Αντιπτέραρχος ε.α. Δρ. Θωμάς Χατζηαθανασίου καταγράφει τα κενά στις σχολές, την πίεση στο έμπειρο προσωπικό, τις συνέπειες των πρόσφατων θεσμικών αλλαγών στις Ένοπλες Δυνάμεις και εξηγεί γιατί η αμυντική ισχύς της χώρας δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο σε εξοπλισμούς, όταν το έμψυχο δυναμικό αισθάνεται απαξιωμένο και εγκαταλείπει το στράτευμα.Συνδυαστική κρίση στελέχωσης και εισαγωγής νέων στις Ένοπλες Δυνάμεις: Αιτίες, επιπτώσεις και πολιτικές αντιμετώπισης
Γράφει ο Αντιπτέραρχος (Ι) εα, Δρ. Θωμάς Χατζηαθανασίου *
Παράγοντες Εθνικής Ισχύος και Ένοπλες Δυνάμεις
Η πληθώρα των συγκρούσεων και των συνεχών διεκδικήσεων στην ευρύτερη περιοχή μας και η ανασφάλεια στην οποία έχει εισέλθει η διεθνής κοινότητα δεν επιτρέπουν εφησυχασμό.
Η προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων αποτελεί τον πνεύμονα της εθνικής μας επιβίωσης και στηρίζεται στην αμυντική μας ισχύ. Η εθνική άμυνα χτίζεται με διαχρονικές πολιτικές σε πολλούς τομείς και όχι μόνο με εξοπλισμούς.
Για την εθνική άμυνα απαιτούνται ενδεικτικά:. πολιτικές που αίρουν τις κοινωνικές ανισότητες,
. καλή δημοσιοοικονομική κατάσταση της χώρας,
. πολιτικές που ικανοποιούν τις ανάγκες του έμψυχου δυναμικού και ενισχύουν το φρόνημά του,
. διαφάνεια στις αμυντικές προμήθειες,
. αξιοκρατία και ισονομία,
. ενίσχυση της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας (ΕΑΒΙ),
. ισχυροποίηση των διπλωματικών μας σχέσεων κλπ.
Η Εθνική Άμυνα δεν είναι αποκλειστικό “προνόμιο” των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ). Είναι μια πολύπλευρη και πολυσύνθετη διαδικασία που εμπλέκει πλήθος παραγόντων, όπως η οικονομία, το ανθρώπινο δυναμικό και το φρόνημά του, το επίπεδο τεχνολογίας, η συνοχή της κοινωνίας, η ποιότητα της κυβέρνησης και της διπλωματίας, η εξωτερική πολιτική, οι δυνατότητες και η αποτελεσματικότητα της ΕΑΒΙ, και ιδιαίτερα η μαχητική ικανότητα των ΕΔ.
Η ανάγκη για ισχυρή άμυνα είναι διαρκής. Ιδιαίτερα με έναν τέτοιο γείτονα, τον εξ ανατολών, τώρα μάλιστα που ενισχύεται ακόμη περισσότερο η αναθεωρητική – επεκτατική του στρατηγική με τις υπερφίαλες διεκδικήσεις του. Τώρα που οι παραβιάσεις των εθνικών χωρικών υδάτων και του εναέριου χώρου διαψεύδουν το αφήγημα περί «ήρεμων νερών». Όταν, μεταξύ άλλων, ο γείτονάς μας απειλεί κράτη-μέλη της ΕΕ, εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό και παρεμποδίζει ειρηνικά ευρωπαϊκά έργα, όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου.
Στάση κυβέρνησης απέναντι στην εθνική ισχύ – άμυνα της χώρας
Ποια όμως είναι η πολιτική και η εν γένει στάση της κυβέρνησης το τελευταίο διάστημα απέναντι στην εθνική ισχύ και την άμυνα της χώρας;
Τα τελευταία χρόνια, με τη διακυβέρνηση της ΝΔ, η Ελλάδα ζει μια από τις πιο επικίνδυνες περιόδους θεσμικής διολίσθησης από τη Μεταπολίτευση. Η κυβέρνηση, αντί να θωρακίζει το Κράτος, το αποδομεί συστηματικά στον πυρήνα του. Αποδομήθηκαν: η δημόσια Υγεία, η Παιδεία, η Ενέργεια, η Αγροτική παραγωγή, το κράτος δικαίου, η λογοδοσία. Έτσι τώρα αποδομείται και η Άμυνα. Το τελευταίο ανάχωμα της εθνικής κυριαρχίας.
Η κατάσταση στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ) υπαγορεύει μια συστηματική, επικίνδυνη και οργανωμένη αποδόμηση της Εθνικής Άμυνας. Η κυβέρνηση παίζει με την εθνική ασφάλεια για να εξυπηρετήσει πολιτικούς σχεδιασμούς, μικροκομματικές φιλοδοξίες και αμφίβολες ευρωπαϊκές πολιτικές που θεωρούν την Τουρκία Πυλώνα της ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής.
Ο Υπουργός έφερε στη βουλή 4 νομοσχέδια (πλέον νόμοι) δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στις ΕΔ, για:
. ωφελιμιστική για λίγους διαχείριση της ακίνητης περιουσίας των ΕΔ,
. διαχείριση Στρατιωτικών Νοσοκομείων και την υγειονομική περίθαλψη των στρατιωτικών δημιουργώντας τεράστια ζητήματα στα στελέχη και στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό,
. επιχειρηματική δημιουργία του Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ),
. δήθεν εκσυγχρονισμό των ΕΔ, αλλά τελικά την άδικη και ταξική διάκριση του προσωπικού, που έφερε αναταραχή στη δομή και τη λειτουργία των ΕΔ και τεράστια αναστάτωση στο έμψυχο δυναμικό τους, ο νόμος Δένδια με τον Χάρτη Μετάβασης των ΕΔ στη Νέα Εποχή.
Ιδιαίτερα, ο ν.5265/26 (“νόμος Δένδια”) αποτελεί Μνημείο Αντιθεσμικότητας:
Διαλύει σταδιοδρομίες, Απαξιώνει στελέχη, Αποδυναμώνει το αξιόμαχο, Ακυρώνει τις ΕΔ ως θεσμό. Χαρακτηριστική, έως αποκαρδιωτική, ήταν η εικόνα Αξιωματικών και Υπαξιωματικών στον δρόμο. Η εικόνα ενός στρατεύματος που φωνάζει «κινδυνεύουμε». Περισσότερες από 50.000 καριέρες υπαξιωματικών πάγωσαν για πάντα! Η καταστροφή και η πτώση του ηθικού είναι τεράστια! Πως θα αναπτερωθεί;